"İlk gözlerini unuttum. Bakışları peşi sıra takip etti gözlerini.
Ardından önce dokunuşu, sonra parmak uçları çekildi perdeden.
Ayak sesleri de duyulmaz olunca anladım gittiğini.
Bir süre bekledim, yalanım yok.
Şimdi çok uzakta. Sesimi duyurması zor.
Yine de bilsin ama iyi dileklerimi.
Hoşçakal-sın…
Hazır gitmişken kalsın ve lütfen bir daha gelmesin."

- Elke Schmitter