Öyle Bir Geçer Zaman Ki diye bir dizi var Kanal D’de. Acılar içinde herkes. Başlarına gelmeyen kalmadı. Artık bağışıklık kazandık haliyle. Çok sallamıyoruz. En azından ben pek etkilenmiyorum. Bunun da ötesinde genelde tüm sahneleri Hitler soğukluğunda izleyen bana, kamera Aylin ve Soner’e dönünce bir haller oluyor. Ağla ağla, öf. İçim şişiyor yemin ederim. Sırf bu nedenle izlemiyorum diziyi. Şöyle bir ne oldu acaba diye bakayım diyorum, hop, ikisinin sahnesi denk geliyor şansıma (!) Eaah. Kapıyorum hemen. Benimki de can yahu. Kendi kendimi üzmeye ne gerek var?!